11 жніўня паўночны захад Індыяны накрыў разбуральны шторм: у Гэры парывы ветру дасягалі 99 міляў за гадзіну, дрэвы і лініі электраперадачы падалі масава, а без электрычнасьці ў рэгіёне першапачаткова засталіся сотні тысячаў кліентаў. Гэта была сапраўдная стыхійная катастрофа, і сьцьвярджаць, што сам блэкаўт стварыла палітыка, было б недарэчна.
Але далей пачалася ўжо гісторыя пра тое, як горад і ягоныя інстытуты перажываюць катастрофу. У Гэры частка жыхароў заставалася без электрычнасьці амаль два тыдні. 25 жніўня NIPSCO паведаміла, што аднавіла падачу для 99% пацярпелых кліентаў; асобныя дамы ўсё яшчэ патрабавалі рамонту прыватнага абсталяваньня.
І гэта яшчэ не самая дзікая дэталь. Падчас аднаўленчых работ машыну брыгады NIPSCO абстралялі, пасьля чаго кампанія часова прыпыніла працы ў Гэры да ўзмацненьня аховы. Калі людзей, якія едуць вяртаць табе сьвятло, трэба абараняць ад куль, праблема гораду відавочна шырэйшая за павалены дрот.
На гэтым фоне зьявілася і іншае тлумачэньне: працяглы блэкаўт пачалі падаваць як праяву расавай і сацыяльнай няроўнасьці. Гэры сапраўды пераважна чорны і бедны горад, а пытаньні да NIPSCO цалкам законныя. Губэрнатар Індыяны Майк Браўн назваў тэмпы аднаўленьня непрымальнымі і запатрабаваў разабрацца ў падрыхтоўцы кампаніі, стане інфраструктуры і абслугоўваньні расьліннасьці каля лініяў.
Але расавае тлумачэньне ня можа быць універсальнай індульгенцыяй мясцовай палітычнай сыстэме.
Гэры дзесяцігодзьдзямі застаецца дэмакратычным горадам. Цяперашні мэр Эдзі Мэлтан таксама дэмакрат. І перад намі ня проста горад, якому адзін раз не пашанцавала з надвор’ем: гэта супольнасьць з доўгім дэмаграфічным і эканамічным заняпадам, разбуранай інфраструктурай і хранічнымі праблемамі грамадзкай бясьпекі.
Журналістка Кіра Дэвіс, якая сама чорная і дзесяць гадоў жыла ў Гэры, піша ў The Federalist, што менавіта жыцьцё там зрабіла яе кансэрватаркай. Яе галоўная прэтэнзія да мясцовай палітычнай культуры простая: расавыя абвінавачаньні занадта лёгка становяцца адказам на крытыку там, дзе трэба размаўляць пра кампэтэнтнасьць, інфраструктуру, злачыннасьць і адказнасьць улады.
Гэта не азначае, што NIPSCO невінаватая. Не азначае і таго, што гістарычная расавая дыскрымінацыя не пакінула сьледу ў амэрыканскіх гарадах. Гэры дадаткова атрымаў цяжкі ўдар ад дэіндустрыялізацыі і заняпаду сталеліцейнай прамысловасьці.
Але мінулае ня можа вечна служыць індульгенцыяй сучасным кіраўнікам.
Калі адна палітычная сіла атрымлівае горад на дзесяцігодзьдзі, яна атрымлівае ня толькі права прадстаўляць яго жыхароў, але і адказнасьць за тое, як працуюць паліцыя, аварыйныя службы, дарогі, камунальная інфраструктура і падрыхтоўка да крызісаў. Нельга бясконца абвяшчаць сябе голасам супольнасьці, а пры кожным правале шукаць вінаватага па-за межамі мэрыі.
Добрае кіраваньне наогул страшэнна неідэалягічная рэч. Паліцыя павінна прыяжджаць. Дарогі павінны быць праезнымі. Аварыйныя службы павінны мець плян. Рамонтная брыгада не павінна ехаць да абарванай лініі пад аховай ад страляніны.
І таму галоўнае пытаньне Гэры значна прасьцейшае за чарговую спрэчку пра колер скуры: хто тут адказвае за горад і калі гэтая адказнасьць нарэшце пачне нешта азначаць?
Шторм 11 жніўня паваліў у Гэры дрэвы і слупы. Але тое, што ён агаліў, бура за два тыдні не стварыла.
