Калега падыходзіць да вашага стала і ціха пытаецца: «Ты чуў, што здарылася з нашым мэнэджарам?» Адказаць, перавесьці размову ці зрабіць выгляд, што тэрмінова патрэбная кава? У амэрыканскім офісе гэта можа быць пытаньнем ня толькі ветлівасьці, але і даверу.
Ангельскі выраз office gossip азначае нефармальныя размовы пра калегаў, якіх няма побач. Беларускае слова «плёткі» звычайна мае адмоўнае адценьне. Але ў дасьледаваньнях workplace gossip разглядаюць і станоўчыя, і адмоўныя паведамленьні пра іншых людзей.
Напрыклад, нехта кажа: «Мэры вельмі дапамагла новаму супрацоўніку». Гэта размова пра адсутнага чалавека, але яна можа палепшыць яго рэпутацыю. Зусім іншая сытуацыя: «Кажуць, Джона хутка звольняць». Калі крыніца невядомая, паўтарэньне такой інфармацыі можа нашкодзіць калегу.
Harvard Business Review зьвяртае ўвагу на супярэчнасьць: размовы пра людзей за іх сьпінай могуць быць балючымі, але нефармальны абмен інфармацыяй існуе ў працоўных калектывах і ня зводзіцца да абразаў.
Навуковыя дасьледаваньні даюць падставы для асьцярожнасьці. Мэтааналіз 52 дасьледаваньняў з агульнай выбаркай 14 143 чалавек паказаў, што нэгатыўныя плёткі зьвязаныя з больш неспрыяльнымі паказьнікамі ў працоўным асяродзьдзі, чым пазытыўныя. Пры гэтым выяўленыя сувязі самі па сабе не даказваюць, што менавіта плёткі сталі прычынай праблемаў.
Калі вас просяць пракамэнтаваць неправераную гісторыю, можна адказаць: «I haven’t heard that» («Я пра гэта ня чуў») або «I’d rather not speculate» («Я б не хацеў будаваць здагадкі»). Гэтыя фразы дазваляюць не падтрымліваць чутку і не ператвараць размову ў канфлікт.
Калі ж гаворка пра сапраўдную праблему на працы, карысьней перадаць канкрэтныя факты адказнаму кіраўніку або ў аддзел кадраў (HR). Нефармальная размова ня мусіць замяняць паведамленьне пра сур’ёзнае парушэньне.
