Амністыя пачынаецца з даручэньня, але свабода патрабуе рашэньня.
28 кастрычніка Аляксандар Лукашэнка даручыў Міністэрству ўнутраных справаў падрыхтаваць законапраект аб новай амністыі. Асаблівую ўвагу абяцаюць надаць жанчынам. Гэтая навіна можа выклікаць надзею ў сем’яў зьняволеных. Аднак паміж абяцаньнем амністыі і вызваленьнем чалавека застаецца цэлы шэраг рашэньняў, якіх пакуль няма.
Не зацьверджаныя ні ўмовы, ні катэгорыі асуджаных, ні пералік злачынстваў, на якія будзе распаўсюджвацца амністыя. Асабліва істотная гэтая нявызначанасьць для палітычных зьняволеных. Папярэднія амністыі на іх не распаўсюджваліся, а вызваленьні адбываліся праз асобныя ўказы аб памілаваньні.
Таму словы пра асаблівую ўвагу да жанчын нельга пакуль лічыць абяцаньнем вызваліць жанчын, асуджаных з палітычных матываў. Улада можа прадставіць будучы закон як гуманны крок, але сапраўдны зьмест такога кроку будзе вызначацца тым, хто атрымае свабоду, а хто застанецца за кратамі.
Паводле зьвестак, прыведзеных «Позіркам», на 28 кастрычніка праваабарончая супольнасьць прызнавала палітычнымі зьняволенымі 884 чалавекі. За гэтай лічбай стаяць людзі, для якіх юрыдычныя фармулёўкі пра выключэньні з амністыі могуць мець непасрэдныя наступствы. Пакуль няма тэксту законапраекту, немагчыма вызначыць, ці зьменіцца іхнае становішча.
Дзяржаўная ўлада павінна ацэньвацца паводле сваіх дзеяньняў. Калі амністыя сапраўды закране людзей, якія маюць патрэбу ў вызваленьні, гэта будзе канкрэтны вынік. Калі палітычныя зьняволеныя зноў апынуцца па-за яе межамі, гуманная рыторыка ня зьменіць сутнасьці рашэньня.
Цяпер галоўнае пытаньне не ў тым, наколькі шырока прагучыць абвестка, а ў тым, якія нормы зьявяцца ў законапраекце і як яны будуць ужытыя. Менавіта гэта дазволіць ацаніць новую амністыю без заўчасных спадзяваньняў і без загадзя вынесенага прысуду яе вынікам.
