Рада іміграцыйных апэляцыяў ЗША 22 кастрычніка прыняла прэцэдэнтнае рашэньне ў справе Chamorro Castillo: калі паведамленьне пра слуханьне вярнулася недастаўленым з адзінага адрасу, які ёсьць у матэрыялах справы, іміграцыйны суд ня мусіць самастойна шукаць чалавека іншымі спосабамі, калі разумна даступных і практычна магчымых спосабаў паведамленьня няма.
Справа пачалася ў 2019 годзе. Суд адправіў паведамленьне па адрасе, які чалавек раней паведаміў іміграцыйным органам. Ліст вярнуўся, а адказчык не зьявіўся на слуханьне. У студзені 2020 году суд пастанавіў дэпартаваць яго безь ягонай прысутнасьці.
Пазьней чалавек папрасіў аднавіць разгляд, сьцьвярджаючы, што паведамленьня не атрымаў. Фэдэральны апэляцыйны суд дзявятай акругі вярнуў справу ў Раду іміграцыйных апэляцыяў, каб тая высьветліла, ці былі іншыя разумныя спосабы паведаміць пра слуханьне.
У новым рашэньні Рада патлумачыла, што іміграцыйныя суды не абавязаныя праводзіць самастойнае расьсьледаваньне месцазнаходжаньня адказчыка. Яна паўторна адхіліла ягоную апэляцыю.
Рашэньне мае статус апублікаванага адміністрацыйнага прэцэдэнту з 22 кастрычніка 2026 году. Яно датычыць перадусім справаў, у якіх узьнікае спрэчка пра належнае паведамленьне і загад аб дэпартацыі без прысутнасьці чалавека.
Людзям, якія маюць адкрытую справу ў іміграцыйным судзе, неабходна сачыць за паведамленьнямі і своечасова абнаўляць адрас праз форму EOIR-33. Калі загад ужо вынесены, магчымасьць аднавіць справу залежыць ад канкрэтных абставінаў, дзейных працэсуальных тэрмінаў і наступнага судовага перагляду.