Фэдэральны апэляцыйны суд у Вашынгтоне 8 верасьня пакінуў у сіле папярэднюю судовую забарону на працэдуру, паводле якой Падатковая служба ЗША перадавала ICE канфідэнцыйныя зьвесткі падаткаплатнікаў.
У справе Center for Taxpayer Rights v. IRS D.C. Circuit пастанавіў, што распрацаваная IRS працэдура абмену зьвесткамі супярэчыла патрабаваньням 26 U.S.C. §6103. Сярод іншага суд адзначыў, што IRS перадавала апошнія вядомыя адрасы нават па запытах ICE, дзе поле адрасу было няпоўным або запоўненым значэньнямі кшталту «Unknown Address».
Паводле судовага рашэньня, ICE накіроўвала запыты адносна прыкладна 1,28 мільёна падаткаплатнікаў, а IRS пасьпела ідэнтыфікаваць і перадаць 47 289 запісаў.
Каго гэта тычыцца: рашэньне важнае найперш для неграмадзянаў, чые адрасы і іншыя падатковыя зьвесткі ICE спрабуе атрымліваць для іміграцыйнага правапрымяненьня. Суд падкрэсьліў, што фэдэральная канфідэнцыйнасьць падатковых дэклярацыяў распаўсюджваецца на ўсіх падаткаплатнікаў, а выключэньні павінны строга адпавядаць закону.
Што зьмянілася: апэляцыйны суд не дазволіў IRS аднавіць менавіта гэтую працэдуру. Папярэдняя забарона застаецца ў сіле, а далейшыя перадачы павінны адпавядаць патрабаваньням §6103 і судовым умовам.
Практычна: гэта не азначае, што IRS ніколі і ні пры якіх умовах ня можа перадаць інфармацыю праваахоўнаму органу. Закон мае выключэньні для пэўных крымінальных расьсьледаваньняў, але патрабуе канкрэтных зьвестак і працэдуры. Людзям не варта рабіць з гэтага рашэньня выснову, што падача падатковай дэклярацыі сама па сабе стварае іміграцыйную абарону.
Урад яшчэ можа шукаць далейшага перагляду. На 9 верасьня дзейным вынікам зьяўляецца захаваньне папярэдняй забароны на спрэчную схему IRS–ICE.