31 жніўня ў цэнтры Times Square 49-гадовая Pamela Cisneros дастала два вялікія кухонныя нажы і за некалькі сэкундаў выпадкова атакавала двух незнаёмых людзей. 68-гадовы мужчына выжыў. 32-гадовая Erin Piacenti, юрыстка і віцэ-прэзыдэнт Bank of America, памерла ад раненьняў.
Паліцыя кажа, што Cisneros мела дакумэнтаваную гісторыю псыхічных праблемаў і ранейшыя кантакты з NYPD, але крымінальнай гісторыі ня мела. Пасьля нападаў яна адмовілася кінуць нажы, пагражала афіцэрам і пайшла на іх. Taser не спрацаваў, пасьля чаго двое паліцыянтаў адкрылі агонь. Cisneros загінула.
Гэтая гісторыя трапляе проста ў слабое месца палітыкі мэра Zohran Mamdani. Ягоная адміністрацыя пашырае B-HEARD і Office of Community Safety, каб частку псыхічных крызісаў прымалі мэдыкі і сацыяльныя работнікі, а паліцыя не заставалася адзіным адказам.
У самой ідэі ёсьць здаровы сэнс: паліцыянт не павінен замяняць псыхіятра. Але B-HEARD і не прызначаны для чалавека, які ўжо ходзіць па Times Square з двума нажамі. Афіцыйна цывільныя каманды накіроўваюцца туды, дзе чалавек у крызісе не ўяўляе непасрэднай пагрозы сабе або іншым.
Таму пытаньне тут ня ў тым, чаму сацыяльнага работніка не паслалі спыняць узброеную жанчыну. Пытаньне ў іншым: дзе была сыстэма да таго, як вядомы псыхічны крызіс ператварыўся ў чужую сьмерць?
Калі чалавек ужо рэжа выпадковых мінакоў і наступае на паліцыянтаў, пачынаецца праца ўзброенай паліцыі. Цывільная альтэрнатыва павінна даказваць сваю вартасьць раней: у лячэньні, назіраньні, прафіляктыцы і здольнасьці не згубіць чалавека паміж установамі.
Менавіта тут лозунг «менш паліцыі, больш сацыяльных работнікаў» сутыкаецца з рэальнасьцю. Калі грамадзянская сыстэма не перахоплівае небясьпечны крызіс загадзя, апошнім бар’ерам усё роўна становіцца паліцыянт са зброяй.
А Erin Piacenti ўжо не вярнуць.
