Позна ўвечары 29 жніўня ў Washington Park на South Side адбылася найбуйнейшая масавая страляніна ў Чыкага ў 2026 годзе. Пад кулі трапілі 15 чалавек, адзін 35-гадовы мужчына загінуў. Паліцыя ўжо была на месцы і спрабавала разагнаць вялікі натоўп, калі пачалася страляніна.
Паводле паліцэйскага рапарту, два ўзброеныя мужчыны ў масках адкрылі агонь, а нехта з натоўпу страляў у адказ. На месцы знайшлі дзясяткі гільзаў; кіраўнік паліцыі назваў эпізод, імаверна, часткова мэтанакіраванай перастрэлкай.
Мэр Brandon Johnson пасьля трагедыі зноў перанёс значную частку палітычнай спрэчкі на Вашынгтон, абвінаваціўшы адміністрацыю Дональда Трампа ў скарачэньні сродкаў на праграмы зьніжэньня гвалту і бюджэту ATF. Пры гэтым ён падкрэсьлівае, што агульныя паказьнікі гвалтоўнай злачыннасьці ў горадзе зьніжаюцца.
Але Washington Park паказвае іншую праблему: нават у прысутнасьці паліцыі людзі з нелегальнай або незаконна выкарыстанай зброяй не выконваюць правілы, якія абмяжоўваюць законапаслухмяных уладальнікаў.
Для Чыкага гэта асабліва іранічна. Менавіта ў справе McDonald v. Chicago Вярхоўны суд ЗША ў 2010 годзе пастанавіў, што Другая папраўка абараняе фундаментальнае права на зброю і абмяжоўвае ня толькі фэдэральную ўладу, але і штаты ды гарады. У 2026 годзе ў Wolford v. Lopez Суд яшчэ раз падкрэсьліў, што McDonald усталяваў адзіны нацыянальны стандарт, а не асобныя правілы для кожнага гораду.
Тым ня менш Ілінойс і Чыкага працягваюць захоўваць адну з самых жорсткіх у краіне сыстэмаў для законнага валоданьня і нашэньня зброі. Законапаслухмяны чалавек мусіць выконваць ліцэнзійныя патрабаваньні, забароненыя зоны і іншыя абмежаваньні. Вулічны стралок, які ўжо вырашыў парушыць закон, гэтых бар’ераў не прызнае.
Гэта не азначае, што ўзброены грамадзянін абавязкова спыніў бы страляніну. Але такая разьніца ставіць простае пытаньне: ці не засяродзілася палітыка гораду занадта моцна на тых, хто і так выконвае закон, замест тых, хто носіць зброю дзеля злачынства?
Чыкага ўжо аднойчы спрабаваў амаль цалкам закрыць звычайнаму чалавеку доступ да пісталета для самаабароны. Вярхоўны суд прымусіў горад адступіць. Праз шаснаццаць гадоў Washington Park нагадвае: праблема гвалту была не ў тым, што законапаслухмяным жыхарам далі занадта шмат канстытуцыйных правоў.
