3 жніўня споўнілася пяць гадоў з дня гібелі беларускага актывіста Віталя Шышова, кіраўніка «Беларускага дому ва Ўкраіне». 2 жніўня 2021 году ён зьнік у Кіеве падчас прабежкі, а на наступны дзень яго знайшлі павешаным у парку непадалёк ад дому.
Тая сьмерць адразу стала ня толькі асабістай трагедыяй, але і сымбалем уразьлівасьці беларусаў, якія ўцякалі ад перасьледу за мяжу. Украінская паліцыя адкрыла справу паводле артыкулу аб наўмысным забойстве і заяўляла, што правярае таксама вэрсію забойства, замаскаванага пад самагубства.
У верасьні 2021 году ўкраінскі бок паведамляў, што сьледзтва вызначылася з асноўнай вэрсіяй, а вынікі экспэртызаў перадалі замежным спэцыялістам. Але ў адкрыта даступных публікацыях, якія ўдалося знайсьці цяпер, няма выразнага паведамленьня пра канчатковае раскрыцьцё справы або судовы вынік. Таму празь пяць гадоў гібель Шышова застаецца адной з самых балючых і дагэтуль не праясьненых гісторый беларускай эміграцыі.
Шышоў дапамагаў беларусам, якія пасьля падзеяў 2020 году шукалі ва Ўкраіне бясьпеку, дакумэнты і часовае месца для жыцьця. І таму памяць пра яго цяпер гучыць ня толькі як успамін пра аднаго чалавека, але і як напамін, што нават у выгнаньні бясьпека для беларусаў не была гарантаваная.
