28 верасьня дало дзьве розныя лічбы пра адну вайну. Трэці армейскі корпус Украіны заявіў пра вяртаньне 51 км² на поўначы Данецкай вобласьці. ISW пацьвердзіў працяг украінскіх контратакаў на Ліманскім кірунку, але не пацьвердзіў асобна менавіта гэтую плошчу.
У той жа дзень Уладзімер Пуцін павялічыў дазволеную штатную колькасьць расейскіх узброеных сілаў да 1 550 500 вайскоўцаў. Гэта ня значыць, што столькі людзей ужо служыць. Указ задае верхнюю штатную мяжу, а не паведамляе фактычную колькасьць асабовага складу.
Гэтыя падзеі знаходзяцца на розных узроўнях вайны. Украінскае паведамленьне датычыць канкрэтнага ўчастку фронту і выніку апэрацыі, які яшчэ патрабуе асьцярожнасьці ў лічбах. Расейскі ўказ датычыць магчымай структуры войска і паказвае, што Крэмль працягвае пашыраць фармальныя рамкі для большай арміі.
З гэтага нельга вывесьці ні тэрмін вайны, ні яе вынік. Але цяжка ўбачыць тут прыкмету хуткага згортваньня супрацьстаяньня: на фронце працягваюцца контратакі, а Масква адначасова павялічвае дазволеную колькасьць вайскоўцаў.
Для Беларусі гэта таксама ня далёкая вайна суседзяў. У той жа дзень Лукашэнка перавёў начальніка Генштабу Паўла Мураўейку ў сваю адміністрацыю і прызначыў новага кіраўніка Генштабу. Сам факт гэтай перастаноўкі не дае падставаў прыпісваць ёй канкрэтную ваенную мэту, але адбываецца яна ў краіне, чыя бясьпека і дзяржаўная палітыка непасрэдна залежаць ад вайны Расеі супраць Украіны.
