24 верасьня паказала дзьве паралельныя лініі амэрыканскай палітыкі адносна Ірану. Сэнат 49 галасамі супраць 50 адхіліў рэзалюцыю, якая патрабавала спыніць удзел амэрыканскіх войскаў у баявых дзеяньнях без асобнай санкцыі Кангрэсу. У той жа дзень Reuters паведаміў пра абмеркаваньне паміж ЗША і Іранам паэтапнай схемы, у якой адкрыцьцё Армузкай пратокі можа быць зьвязанае са зьняцьцем амэрыканскай эканамічнай блякады.
Гэтыя падзеі не супярэчаць адна адной. Галасаваньне ў Сэнаце датычылася таго, ці будзе Кангрэс цяпер абмяжоўваць удзел узброеных сілаў. Перамовы, пра якія паведамілі дыпляматычныя крыніцы Reuters, датычацца магчымых умоваў выхаду з вайны. Пагадненьня пакуль няма, і ні адзін з бакоў, паводле паведамленьня, ня хоча першым адмовіцца ад сваіх рычагоў ціску.
Для амэрыканскай сыстэмы тут ёсьць асобнае інстытуцыйнае пытаньне. Палата прадстаўнікоў раней ухваліла H.Con.Res.89, але ў Сэнаце яна не атрымала большасьці. У выніку спрэчка пра мяжу паміж паўнамоцтвамі прэзыдэнта і Кангрэсу ў час баявых дзеяньняў не атрымала новага заканадаўчага разьвязаньня праз гэтую рэзалюцыю.
Адначасова сам факт перамоваў паказвае, што ваенны ціск не выключае дыпляматычнага каналу. Але паведамленьне Reuters апісвае толькі абмеркаваную схему, а не дасягнутае пагадненьне. Таму на гэты момант карціна простая: баявыя дзеяньні працягваюцца, Кангрэс не прыняў рэзалюцыю аб іх спыненьні, а дыпляматы шукаюць формулу, якая магла б зьмяніць сытуацыю.
