2 верасьня на пляжы El Trampolín у Сэўце групу мігрантаў зьнялі з малым дэльфінам. Мясцовая экалягічная арганізацыя DAUBMA сьцьвярджае, што жывёлу выцягнулі з вады і ўдарылі палкай па галаве; дэльфін загінуў. Арганізацыя перадала відэа Guardia Civil і патрабуе крымінальнага расьсьледаваньня. Прычына сьмерці яшчэ павінна быць афіцыйна ўстаноўленая.
Гэты выпадак стаў толькі найбольш відовішчным сымбалем крызісу, які пачаўся пасьля масавага прарыву мяжы з Марока.
На 31 жніўня пракуратура паведамляла ўжо пра 23 сэксуальныя напады з пачатку крызісу, у тым ліку 5 згвалтаваньняў; дзевяць ахвяраў былі непаўналетнімі. З васьмі ідэнтыфікаваных на той момант падазраваных чацьвёра былі мараканцамі, трое гішпанцамі і адзін бэльгійцам. Гэта значыць, што ня ўсе злачынствы можна прыпісваць мігрантам, але сувязь часткі цяжкіх эпізодаў з новым міграцыйным наплывам ужо зафіксаваная.
Пракуратура таксама адзначала рост маёмасных злачынстваў, супраціву і нападаў на прадстаўнікоў улады.
Урад Пэдра Санчэса любіць падкрэсьліваць, што большасьць тых, хто прарваўся ў Сэўту, ужо апынулася назад у Марока. Але тут ёсьць істотная падмена паняцьцяў: пераважная большасьць не была дэпартаваная Гішпаніяй, а вярнулася сама.
Паводле ўрадавых лічбаў, з 10 жніўня да 8 верасьня 4 516 чалавек добраахвотна вярнуліся ў Марока, а прымусова былі выдаленыя толькі 278.
Менавіта гэта і паказвае маштаб праблемы. Тысячы людзей, якія незаконна трапілі ў горад, застаюцца там тыднямі, пакуль дзяржава ідэнтыфікуе іх, разглядае заявы і шукае месцы для разьмяшчэньня. Законная працэдура неабходная. Але калі прымусовае выдаленьне вымяраецца сотнямі пры тысячах тых, хто застаўся, вынік палітыкі сацыялістычнага ўраду Санчэса выглядае як фактычнае тармажэньне навядзеньня парадку.
Мера посьпеху тут не ў тым, колькі людзей самі перадумалі і пайшлі назад. Яна ў тым, ці здольная дзяржава абараніць жыхароў, караць за гвалт і жорсткасьць і законна выдаляць тых, хто ня мае права заставацца.
