Перайсьці да зьместу
ВАРТА ЧЫТАЦЬ ЦЯПЕР
Коўл у Менску: ЗША пачалі новы раўнд перамоваў з Лукашэнкам пра палітвязьняў і адносіны дзьвюх краінаў 2 гадзіны таму
BE

Твая праўда. Твая супольнасьць. Твая сіла.

РЭДАКЦЫЙНЫ КАМЭНТАР

Канфлікт ужо даўно выходзіць за межы фронту

Рэдакцыйны камэнтар пра тое, як 22 жніўня паказала распаўзаньне канфлікту па-за фармальны фронт: у беларускае неба, у асабісты прававы рызыка добраахвотніка і ў кашалёк звычайнага спажыўца.

Графіка «Варты»

22 жніўня некалькі ўжо апублікаваных сюжэтаў у «Варце» паказалі адну і тую ж тэндэнцыю. Расейскія «Бандэролі» ляцелі над Беларусьсю, Масква адкрыла крымінальны перасьлед супраць Конара Кенэдзі за ягоны ўдзел у вайне на баку Ўкраіны, а тарыфная сварка ЗША і Канады пераклала частку кошту палітычнага канфлікту на звычайных спажыўцоў.

Гэта важна разам не таму, што ўсе гісторыі пра адно ведамства або адзін рэгіён. Яны важныя таму, што сучасны канфлікт усё радзей трымаецца ў сваёй афіцыйнай мяжы. Ён выходзіць у суседнюю паветраную прастору, у біяграфіі людзей, якія ўступілі ў вайну добраахвотна, і нават у кошык пакупак сям’і, якая сама ні ў якіх геапалітычных гульнях не ўдзельнічае.

Беларусь у гісторыі з «Бандэролямі» асабліва паказальная. Яна не абвяшчала сабе новага фронту, але яе неба ўсё адно стала калідорам для чужой вайны. І сама адсутнасьць публічна падрабязнай беларускай справаздачы тут гаворыць ня меней, чым любая гучная заява: калі чужы канфлікт пачынае выкарыстоўваць тваю тэрыторыю як расходны маршрут, сувэрэнітэт выглядае слабей не ў рыторыцы, а ў практыцы.

Гісторыя Конара Кенэдзі паказвае іншы бок таго ж працэсу. Чалавек пайшоў добраахвотнікам ва Ўкраіну ў 2022 годзе, а празь некалькі гадоў вайна ўсё адно дагнала яго праз расейскі суд. Тут справа ня толькі ў вядомым прозьвішчы. Справа ў тым, што доўгія войны дрэнна прызнаюць дыстанцыю паміж фронтам і тылам, паміж мінулым эпізодам і цяперашнім пакараньнем.

А тарыфная гісторыя з Канадай нагадвае, што нават спрэчка паміж саюзьнікамі можа працаваць паводле той жа лёгікі. Дзяржавы спрачаюцца пра інтарэсы, сэктары і рычагі, але плаціць за гэта часта пачынае не міністэрства, а пакупнік. Калі канфлікт выходзіць за межы сваёй пачатковай арэны, ён амаль заўсёды шукае самы зручны шлях да звычайнага чалавека.

Галоўная выснова дня таму простая. Сур’ёзная дзяржава правяраецца ня толькі гатоўнасьцю ціснуць на суперніка, але і здольнасьцю не даваць канфлікту бязьмежна распаўзацца па чужой прасторы, чужых лёcах і чужых кашальках. Калі гэтай мяжы няма, то нават далёкая вайна або «тэхнічная» гандлёвая мера вельмі хутка перастаюць быць чужой гісторыяй.

Крыніцы

Чытай «Варту» ў TelegramАпэратыўныя навіны і важныя абвесткі