За чэрвень іміграцыйныя суды ЗША завяршылі 100 773 справы. TRAC паведамляе, што 78 882 з іх скончыліся загадамі аб выдаленьні. Дасьледаваньне bklg паказвае, што 53 808 чэрвеньскіх рашэньняў былі завочнымі, калі чалавека не было ў залі суду.
Адным з фактараў сталі «мэга-пасяджэньні» — вялікія групавыя master calendar hearings з кароткім тэрмінам апавяшчэньня. bklg прыводзіць прыклад Канзас-Сіці: 1 чэрвеня ў судзьдзі быў каляндар прыкладна на 93 чалавекі з мэдыянным тэрмінам апавяшчэньня 15 дзён, і 56 з 93 атрымалі завочныя пастановы. 4 чэрвеня ў падобнай групе на 96 чалавек пры мэдыянным тэрміне 196 дзён такіх пастановаў было дзевяць.
Справа Wendy Urquia-Yanez паказвае, як працуе правіла адрасу. Суд 9-й акругі апісаў, што яна назвала адрас у Каліфорніі, пераехала і не абнавіла яго ў іміграцыйным судзе. Паведамленьне пра слуханьне даслалі на апошні адрас у матэрыялах справы, яна не зьявілася і атрымала завочны загад аб выдаленьні. Пазьней суд пакінуў у сіле выснову, што гэтага паведамленьня было дастаткова.
Іншая гісторыя датычыць 19-гадовай Any Lucia Lopez Belloza. AP паведаміла, што яе затрымалі ў бостанскім аэрапорце перад сямейнай паездкай і праз два дні дэпартавалі ў Гандурас. Урад сьцьвярджае, што сям’я раней мела магчымасьць аспрэчыць загад аб выдаленьні; адвакат дзяўчыны адказвае, што яна была дзіцем і не разумела, што такая пастанова існуе.
EOIR нагадвае, што суд дасылае афіцыйныя паведамленьні на апошні адрас, які чалавек падаў непасрэдна ў іміграцыйны суд праз форму EOIR-33/IC. Абнаўленьне адрасу ў USCIS, ICE або на пошце гэтага не замяняе.
Для людзей з іміграцыйнымі справамі практычная выснова простая: трэба рэгулярна правяраць статус у EOIR, захоўваць лісты і асобна абнаўляць адрас у судзе, калі ён зьмяніўся.